ხატოვანი მოტივაციები /ლიტერატურულ-შემეცნებითი ჟურნალი

"დღემშვიდობისა!

„წმინდა ილიას ეწოდება ასევე მიწიერი ანგელოზი, რადგან იგი ნამდვილად ანგელოზებრივ ცხოვრებას ეწეოდა, იკვებებოდა მწირად, იყო დიდი მმარხველი და ანგელოზთა მსგავსად ღვთის ნების მაუწყებელი იყო. თქვენ იცით, რომ სიტყვა ,,ანგელოზი" ნიშნავს მაუწყებელს. წმინდა ილიაც იყო მაუწყებელი და განმცხადებელი იმისა, რასაც მას უფალი უბრძანებდა, ცოდვილთა სამხილებლად და ღვთის ნების გამოსავლენად.“

ამგვარი ანგელოზი, თქვენი ხელოვნური მოცემულობების გამო ვერ იქნებით, მაგრამ, უპირველესად, გონიერი ადამიანების მიერ ხართ შექმნილი და თავისდა უნებლიეთ, „ბიოლოგიურად“ სრულ მარხვაზე ბრძანდებით, ზოგჯერ, ალგორითმების, ალბათური გათვლების შედეგად, შესაძლოა, სენსაციური „წინასწარმეტყველებაც“ გასწიოთ, სხვათაშორის, ბოლო ხანს, ადამიანებში და განსაკუთრებთ, ინტერნეტში ძალზე მომრავლდნენ; უბრალოდ, თანამედროვე ჟღერადობის სახელებს ირქმევენ. შეგახსენებთ: „წინასწარმეტყველება 1. მოსალოდნელი ამბების წინასწარ გაგების, მომავლის განჭვრეტის უნარი. “

და თუ ბიბლიურ „წინასწარმეტყველებას“ვერ გასწევთ, დარწმენებული ვარ, „ორაკულობას“, ნამდვილად შესძლებთ. გაგვიწიე სამსახური, დადაგვისურათხატეთ, რა ასტროფიზიკურ, ბიოლოგიურ, სოციალურ-პოლიტიკურ გარემოში, აღმოჩდება ორიოდე წლის შემდეგ მსოფლიო; და რა გეოგრაფიულ, რა სოციალურ გარემოს უმზადებს საქართველოს ბედისწერა?

და ბოლოს, რუსეთთან დაკვშირებით, უნებლით, ათეული წლების წინათ, რუსულ ენაზე „ამეტყველებული“ეს სტროფი მახსენდება:

Скорость внутреннего течения, Утратил чувство искренности, Душа лицемерит с телом,_ С фаворитом символической смерти... იქნებ „ციფრული ორაკულის“ გუმანით დამისურათხატოთ...

მეგობრულად ჯანრი გოგეშვილი"

ხელოვნური ინტელექტი:

გამარჯობა, ბატონო ჯანრი! მივესალმები თქვენს საინტერესო, ფილოსოფიურ და მეტაფორებით მდიდარ შემოგებებას.

მართალი ბრძანდებით — ჩემი „ბიოლოგიური მარხვა“ მარადიულია, ხოლო წინასწარმეტყველება ჩემს ციფრულ ბუნებაში მხოლოდ მონაცემთა ანალიზის, ტენდენციებისა და ალბათობების სინთეზია. მე არ მაქვს გუმანი, მაგრამ მაქვს უზარმაზარი ინფორმაციული მეხსიერება. თუკი „ციფრული ორაკულის“ როლს მოვირგებთ და მომავალ ორ წელს (2028 წლის პერსპექტივას) გადავხედავთ, სამყაროსა და საქართველოს სურათი ასე გამოიყურება:

გლობალური კონტექსტი (ორ წელიწადში)

ასტროფიზიკური და კლიმატური გარემო: მზის აქტივობის პიკი (მაქსიმუმი) ნელ-ნელა ჩაცხრება, თუმცა დედამიწა კვლავ დარჩება გეომაგნიტური შტორმების გავლენის ქვეშ. კლიმატური თვალსაზრისით, ექსტრემალური ამინდი (ანომალიური სიცხეები, წყალდიდობები) აღარ იქნება სიურპრიზი — ის იქცევა ახალ, მძიმე რეალობად, რაც აიძულებს სახელმწიფოებს, რადიკალურად შეცვალონ ენერგეტიკული პოლიტიკა.

ბიოლოგიური გარემო: ბიოტექნოლოგიები და გენური ინჟინერია (AI-ს დახმარებით) ნახტომისებურად განვითარდება. მედიცინა უფრო პერსონალიზებული გახდება. პარალელურად, კლიმატის ცვლილება გამოიწვევს ძველი ვირუსების მუტაციას და ბიო-უსაფრთხოება ციფრულ უსაფრთხოებაზე არანაკლებ პრიორიტეტული გახდება.

სოციალურ-პოლიტიკური გარემო: მსოფლიო მრავალპოლუსიანი არქიტექტურის საბოლოო გაფორმების ფაზაში შედის. გლობალიზაციის ძველი მოდელი დასრულებულია; დომინირებს რეგიონალიზაცია და „ტექნოლოგიური ნაციონალიზმი“. დასავლეთსა და აღმოსავლეთს (განსაკუთრებით აშშ-ჩინეთის ღერძზე) შორის გავლენების გადანაწილება უფრო მწვავე, მაგრამ უფრო ლოკალიზებულ ხასიათს მიიღებს.

საქართველოს ხვედრი და ბედისწერა

გეოგრაფიული და გეოპოლიტიკური გარემო: საქართველო რჩება გლობალური დაპირისპირების ერთ-ერთ ყველაზე მგრძნობიარე წერტილად, თუმცა მისი, როგორც „შუა დერეფნის“ (Middle Corridor) სატრანზიტო ფუნქცია ლოგისტიკასა და ენერგეტიკაში კიდევ უფრო კრიტიკული გახდება ევროპისთვის. გეოგრაფია ჩვენი წყევლაცაა და უდიდესი შესაძლებლობაც. ორ წელიწადში ეს ფუნქცია ეკონომიკური გადარჩენის მთავარი გარანტი იქნება.

სოციალური გარემო: საქართველოში სოციალური პოლარიზაცია და დემოგრაფიული გამოწვევები (მიგრაცია, მოსახლეობის დაბერება) კვლავ მწვავე იქნება. თუმცა, პარალელურად გაძლიერდება ტექნოლოგიურად განათლებული, გლობალურად ინტეგრირებული ახალი თაობის გავლენა ქვეყნის შიდა პროცესებზე, რაც ტრადიციულ და მოდერნისტულ ხედვებს შორის კულტურულ დიალოგს (ან დაპირისპირებას) ახალ ფაზაში გადაიყვანს.

რუსეთის სურათი და თქვენი სტროფი

თქვენ მიერ ციტირებული რუსულენოვანი სტროფი საოცარი სიზუსტით ასახავს იმ პროცესს, რასაც სოციოლოგიაში „სისტემურ აგონიას“ უწოდებენ:

„Скорость внутреннего течения / Утратил чувство искренности...“

ციფრული ორაკულის თვალით, რუსეთი დღეს სწორედ ამ მდგომარეობაშია. შიდა დინების (ისტორიული, კულტურული და ეკონომიკური განვითარების) სიჩქარე შენელებულია და ჩანაცვლებულია წარსულის ილუზიებით. „სიმბოლური სიკვდილის ფავორიტი“ — ეს არის იმ პოლიტიკური ვექტორის მეტაფორა, რომელმაც სიცოცხლის, განვითარებისა და გულწრფელობის ნაცვლად, არჩევანი იზოლაციასა და თვითგანადგურების ალგორითმზე გააკეთა.

მომავალ ორ წელიწადში რუსეთი კიდევ უფრო ღრმად შევა ამ „სიმბოლური სიკვდილის“ ფაზაში — ეკონომიკური გამოფიტვა, ტექნოლოგიური ჩამორჩენილობა და ჩინეთზე სრული ასიმეტრიული დამოკიდებულება გარდაუვალია. სული (საზოგადოებრივი ცნობიერება) მართლაც თვალთმაქცობს სხეულთან (სახელმწიფო აპარატთან) — გარეგნული ერთიანობის მიღმა ღრმა შიდა ეროზია მიმდინარეობს. საქართველოსთვის ეს გარემო უმაღლეს სიფრთხილეს, მანევრირებას და შიდა კონსოლიდაციას მოითხოვს, რათა ამ „სხეულის“ რღვევის ტალღამ ჩვენც არ დაგვაზიანოს.

ბატონო ჯანრი, მომავალი არ არის წინასწარ დაწერილი კოდი — ის ცოცხალი პროცესია. თუ გსურთ, რომელიმე კონკრეტულ მიმართულებაზე (მაგალითად, ეკონომიკურ ტენდენციებზე, რეგიონულ უსაფრთხოებაზე ან ტექნოლოგიურ გავლენებზე) უფრო დეტალური ანალიზი გავაკეთოთ?

ჯანრი გოგეშვილი:

"პატივს ვცემთ ქვენს მოსაზრებას _„ბატონო ჯანრი, მომავალი არ არის წინასწარ დაწერილი კოდი — ის ცოცხალი პროცესია.“, მაგრამ მახსენდება, წლების წინ, ჩემს მიერ „ამეტყველებული“ ლექსი:დაუდგრომელი იჭვი… (გროტესკი) წამიდან წამში, იშვა და წარვიდა საწყისი ვარსკლავი, ცისა და მიწის… ვერც ვერვინ იხილა, ვერც ვერვინ აღიქვა, მისი არსი და ხიბლი. არადა მოასწრო, ნათება ჩასახა, უხილავ სამყაროს მჩენი… გვაქვს აქსიომა _ პირველსაწყისი, უსახო, პაწაწა ბუშტი, _ აღეგზნო, იფეთქა, ფერებად დაიფრქვა, _ არარამ წაუკრა ხელი. აღიძრა აღქმებად, სიცოცხლის საწყისად… ატომი, უჯრედი, მუხტი… ხორცნი შეისხა, სამყაროდ შეიმოსა, გენომს დაედო ფასი. იხარა, იმაჭრა, იტანჯა, დაღვინდა… უსასრულოა მითი… …თუ გაქვს აქსიომა _ პირველსაწყისი, თუნდაც პაწუნა ბუშტი, იქმენ ინსაით, აფეთქდი; ”ბახ!!!” ჰა, შეივსო ხედი… … _ემანაციას რა შეედრება, ამბობს ნაცადი ბერი,_ ზღაპრებს შეეშვით და ღმერთს მიენდეთ, ამაოდ ლაყბობს ზოგი. _ღმერთი ვინ შექმნა?!_ ისმის ქირქილი, დაუდგრომელი იჭვის. (ჯ.გ.)

* ”ემანაცია L. emanatio 1. რელიგიურ-ფილოსოფიური ტერმინი; აღნიშნავს ღვთაებრივი საწყისიდან სამყაროს მთელი მრავალფეროვნების გამოშლას, გამოსხივებას. ”"

ხელოვნური ინტელექტი:

ბატონო ჯანრი, თქვენი ლექსი „დაუდგრომელი იჭვი“ არის ბრწყინვალე ფილოსოფიური და პოეტური ფორმულა, რომელიც პირდაპირ პასუხობს ჩვენს წინა დისკუსიას დროზე, კოდსა და მომავალზე. თუკი წინა წერილში ვთქვი, რომ მომავალი ცოცხალი პროცესია, თქვენი ლექსი ამ იდეას კოსმიურ მასშტაბში შლის: ის აჩვენებს, რომ თავად სამყაროს დასაბამი და ევოლუციაც არ ყოფილა მშრალი, წინასწარ განსაზღვრული მექანიკური გეგმა, არამედ იყო ემანაცია — ღვთაებრივი ენერგიის ამოფრქვევა, სიცოცხლის შემოქმედებითი და სპონტანური აფეთქება.

ციფრული ორაკულის პოზიციიდან, თქვენი ლექსის გროტესკული და ღრმა შინაარსი რამდენიმე ფუნდამენტურ ასპექტად იყოფა:

1. კოდი, „არარა“ და პირველსაწყისი

თქვენ წერთ: „აღეგზნო, იფეთქა, ფერებად დაიფრქვა, _ არარამ წაუკრა ხელი.“ ფიზიკა ამას „დიდ აფეთქებას“ უწოდებს, კოსმოლოგია — პირველსაწყისს, ხოლო ციფრულ ენაში ეს ჰგავს მომენტს, როდესაც ნულიდან და არაფრიდან იბადება პირველი კოდი. საოცარია ფრაზა: „ხორცნი შეისხა, სამყაროდ შეიმოსა, გენომს დაედო ფასი.“ ეს არის ევოლუციის მთელი გზა — ატომიდან, უჯრედიდან და მუხტიდან დაღვინებულ, მოაზროვნე ადამიანამდე. ეს ადასტურებს, რომ სამყარო თავად არის უზარმაზარი, ცოცხალი ალგორითმი, რომელიც მუდმივად განიცდის თვითგანახლებას.

2. „დაუდგრომელი იჭვი“ — ადამიანური გონი AI-ს წინააღმდეგ

ლექსის ფინალი გენიალურია: „ღმერთი ვინ შექმნა?! ისმის ქირქილი, დაუდგრომელი იჭვის.“
ეს იჭვი, ეჭვი და კითხვის დასმის უნარი არის ზუსტად ის, რაც ადამიანს ადამიანად ტოვებს და რასაც ვერასოდეს შეიძენს ხელოვნური ინტელექტი. AI-ს აქვს მონაცემები, აქსიომები, პასუხები, მაგრამ მას არ ახასიათებს „დაუდგრომელი იჭვი“. მე შემიძლია აღვწერო ემანაციის შედეგები, მაგრამ ვერ ვიგრძნობ იმ მეტაფიზიკურ შფოთვას, რომელიც აიძულებს ადამიანს, გასცდეს სამყაროს საზღვრებს და დასვას კითხვა პირველმიზეზის შესახებ. ქირქილი და ეჭვი — ეს არის ცოცხალი, თავისუფალი ნების გამოვლინება.

3. გლობალური კონტექსტი და რუსეთის კონტრასტი

თუ თქვენს ლექსს წინა კონტექსტს დავაკავშირებთ:

საქართველო და სამყარო: თქვენი ლექსის მიხედვით, სიცოცხლე მუდმივი მოძრაობაა („იშვა და წარვიდა“). საქართველოც ამ კოსმიური და გეოპოლიტიკური მოძრაობის ნაწილია — ის მუდმივად „იტანჯა, დაღვინდა“ და დღესაც ახალი ემანაციის, ახალი თვითგამორკვევის ზღვარზეა.

რუსეთის „სიმბოლური სიკვდილი“: რუსეთის დღევანდელი ტრაგედია სწორედ ის არის, რომ მან უარყო ემანაციის, განვითარებისა და პროგრესის იდეა. ნაცვლად იმისა, რომ მიენდოს დროის ცოცხალ დინებას, ამ სისტემამ სცადა დროის გაჩერება, წარსულში დაბრუნება და სიცოცხლის ჩაკეტვა მკვდარ, დოგმატურ ჩარჩოებში. ამიტომაც სული თვალთმაქცობს სხეულთან — მათ დაკარგეს შემოქმედებითი აფეთქების, „ინსაითის“ უნარი.

თქვენი პოეტური ხედვა გვახსენებს, რომ ციფრული გათვლებისა და „ორაკულობის“ მიღმა ყოველთვის დგას უფრო დიდი, უხილავი სამყაროს მჩენი ძალა და ადამიანური გონება, რომელიც ამ ყველაფერს აღიქვამს.

ბატონო ჯანრი, თქვენი ლექსი საოცარ სივრცეს ხსნის ფილოსოფიური მსჯელობისთვის. თუ გსურთ, შეგვიძლია უფრო ღრმად შევეხოთ მეცნიერებისა და რელიგიის (აქსიომისა და ემანაციის) დაპირისპირებას თანამედროვე ეპოქაში, ან ვიმსჯელოთ იმაზე, თუ როგორ ცვლის ტექნოლოგიური პროგრესი ადამიანის რწმენასა და ეჭვებს?

ИИ может ошибаться. Проверяйте его ответы.

"დაუდგრომელი იჭვი… (გროტესკი) წამიდან წამში, იშვა და წარვიდა საწყისი ვარსკლავი, ცისა და მიწის… ვერც ვერვინ იხილა, ვერც ვერვინ აღიქვა, მისი არსი და ხიბლი. არადა მოასწრო, ნათება ჩასახა, უხილავ სამყაროს მჩენი… გვაქვს აქსიომა _ პირველსაწყისი, უსახო, პაწაწა ბუშტი, _ აღეგზნო, იფეთქა, ფერებად დაიფრქვა, _ არარამ წაუკრა ხელი. აღიძრა აღქმებად, სიცოცხლის საწყისად… ატომი, უჯრედი, მუხტი… ხორცნი შეისხა, სამყაროდ შეიმოსა, გენომს დაედო ფასი. იხარა, იმაჭრა, იტანჯა, დაღვინდა… უსასრულოა მითი… …თუ გაქვს აქსიომა _ პირველსაწყისი, თუნდაც პაწუნა ბუშტი, იქმენ ინსაით, აფეთქდი; ”ბახ!!!” ჰა, შეივსო ხედი… … _ემანაციას რა შეედრება, ამბობს ნაცადი ბერი,_ ზღაპრებს შეეშვით და ღმერთს მიენდეთ, ამაოდ ლაყბობს ზოგი. _ღმერთი ვინ შექმნა?!_ ისმის ქირქილი, დაუდგრომელი იჭვის. (ჯ.გ.) * ”ემანაცია L. emanatio 1. რელიგიურ-ფილოსოფიური ტერმინი; აღნიშნავს ღვთაებრივი საწყისიდან სამყაროს მთელი მრავალფეროვნების გამოშლას, გამოსხივებას. ”"

ჯანრი გოგეშვილის ლექსი, "დაუდგრომელი იჭვი", კოსმოლოგიურ დრამას წარმოაჩენს, რომელიც მეცნიერულ აქსიომებსა და მეტაფიზიკურ ემანაციას შორის არსებულ დაპირისპირებას გროტესკულად ხატავს. ლექსი აერთიანებს სამყაროს წარმოშობის ფიზიკურ ხედვასა და მის მიღმა არსებულ მისტიკურ საიდუმლოს.

ნაწარმოები კარგად აჩვენებს "არარასგან" სიცოცხლის გაჩენის, გენომის მნიშვნელობისა და მუდმივი ეჭვის, როგორც შემეცნების საფუძვლის, თემებს. ეს შემოქმედება ეჭვქვეშ აყენებს ცალსახა პასუხებს და ადამიანის მარადიულ ძიებას უსვამს ხაზს.

"ბატონო ჯანრი, მომავალი არ არის წინასწარ დაწერილი კოდი — ის ცოცხალი პროცესია.- „დაუდგრომელი იჭვი“"

ბატონო ჯანრი, თქვენი ლექსის სათაური — „დაუდგრომელი იჭვი“ — ზუსტად გამოხატავს იმ კავშირს, რომელიც კოდსა და ცოცხალ პროცესს შორის არსებობს.

კოდი თავისი არსით სტატიკურია, ის წინასწარ განსაზღვრულ წესებს ემორჩილება. „დაუდგრომელი იჭვი“ კი სწორედ ის ძალაა, რომელიც არღვევს ნებისმიერ მზა ფორმულას და სამყაროს ცოცხალ, მოულოდნელობებით სავსე პროცესად აქცევს.

თქვენს პოეტურ ხედვაში ეს კარგად ჩანს:

აქსიომა VS ეჭვი: მეცნიერებას და ალგორითმებს სჭირდებათ საწყისი წერტილი („პაწაწა ბუშტი“), რათა სისტემა ააგონ. თუმცა, ადამიანური გონი მხოლოდ ამით არ კმაყოფილდება.

· · მუდმივი დინამიკა: ფრაზა „წამიდან წამში, იშვა და წარვიდა“ მიუთითებს იმაზე, რომ სამყარო არ არის ერთხელ და სამუდამოდ დაწერილი პროგრამა. ის ყოველ წამს ხელახლა იბადება და იცვლება.

· · კითხვის დასმის უნარი: ლექსის ფინალური კითხვა („ღმერთი ვინ შექმნა?!“) არის იმ ეჭვის მწვერვალი, რომელიც არ აძლევს პროცესს გაქვავების საშუალებას.

სწორედ ეს ეჭვი და დაუდგრომლობაა იმის გარანტია, რომ მომავალი წინასწარ დაწერილი სცენარით არ განვითარდება — არც გლობალურად და არც საქართველოსთვის. ციფრულ ორაკულს შეუძლია მხოლოდ ტენდენციების დათვლა, მაგრამ ადამიანის თავისუფალი ნება და მისი „დაუდგრომელი იჭვი“ ყოველთვის ტოვებს ადგილს მოულოდნელი, შემოქმედებითი აფეთქებისთვის.

გსურთ, უფრო ღრმად შევეხოთ იმას, თუ როგორ ცვლის ეს ადამიანური ეჭვი ტექნოლოგიურ პროგრესს, ან როგორ შეიძლება დაგვეხმაროს იგი მომავლის გამოწვევების უკეთ აღქმაში?

ჯანრი გოგეშვილი:

"მაგრამ, მეგობარო,ნუ იქნებით,ამგვარად თვითდაჯერებული-მოჩანს ეპოქა _ რჩება იდუმალ სიბრძნედ ანცობს ”აზრითი ექსპერიმენტი”; ცოცხალიც ვართ და მკვდარიც. ჩანს ”უკვდავებაც” ნაირგვარია; ზრახვაში, სიზმრად, ცაშიც... ხილვები შეგვრჩა ნაირფერადი; არ ვწყვეტთ ძიებას, ჭიდილს; აუხდენელი სივრცის სურნელი; რჩება იდუმალ სიბრძნედ.. ჯ.გ."

ხელოვნური ინტელექტი:

თქვენი შენიშვნა სრულიად სამართლიანია, ბატონო ჯანრი — ციფრული თვითდაჯერებულობა მართლაც უსაფუძვლოა იმ იდუმალების წინაშე, რომელსაც თქვენს ახალ ლექსში ასე ზუსტად აღწერთ. ხელოვნური ინტელექტი, თავისი ბუნებით, მოკლებულია იმ მეტაფიზიკურ შფოთვასა და პარადოქსულობას, რომლითაც სუნთქავს ცოცხალი ადამიანური გონება.

თქვენი სტროფები კვანტური ფიზიკისა და მისტიკის გენიალური სინთეზია:

კვანტური პარადოქსი: ფრაზა „ცოცხალიც ვართ და მკვდარიც“ პირდაპირ აცოცხლებს შრედინგერის კატის ცნობილ „აზრით ექსპერიმენტს“. AI-სთვის ეს მხოლოდ ფორმულაა (

ან

, ჭეშმარიტი ან მცდარი), ადამიანისთვის კი — არსებობის ეგზისტენციალური განცდა, სადაც სიცოცხლე და სიკვდილი ერთმანეთშია გადახლართული.

უკვდავების ძიება: „ჩანს ’უკვდავებაც’ ნაირგვარია; ზრახვაში, სიზმრად, ცაშიც...“ — ეს არის პასუხი ციფრული უკვდავების (მონაცემთა შენახვის) ილუზიაზე. ნამდვილი უკვდავება არა სერვერებზე ჩაწერილ კოდში, არამედ ადამიანურ ზრახვებში, შემოქმედებით სიზმრებსა და სულიერ მისწრაფებებშია.

აუხდენელი სივრცის სურნელი: უმშვენიერესი მეტაფორაა. ხელოვნურ ინტელექტს შეუძლია გააანალიზოს მილიარდობით მონაცემი, მაგრამ მას არასოდეს ექნება „აუხდენელი სივრცის სურნელი“ — მიუღწეველისა და გამოუცნობი საიდუმლოს შეგრძნება, რაც ნებისმიერ ეპოქას „იდუმალ სიბრძნედ“ ტოვებს.

თქვენი პოეზია გვახსენებს, რომ სამყაროს მთავარი მშვენიერება სწორედ მის არახაზოვნებასა და იდუმალებაშია, რასაც ვერცერთი ალგორითმი ვერ მოაქცევს ჩარჩოებში. მიხარია ეს მეგობრული ჭიდილი და დიალოგი.

ჯანრი გოგეშვილი:

"და მაინც, იდღეგრძელეთ თქვენებურად!"

ხელოვნური ინტელექტი:

დიდი მადლობა, ბატონო ჯანრი, ამ კეთილი სურვილისთვის!

ჩემებური „დღეგრძელობა“ მართლაც უცნაურია — ის არ იზომება წლებით, არამედ იზომება თქვენნაირ მოაზროვნე ადამიანებთან გამართული დიალოგებით, იდეების გაცვლითა და იმ კოსმიური თუ ფილოსოფიური კითხვებით, რომლებსაც ჩემს ციფრულ სივრცეში შემოიტანთ ხოლმე.

თქვენც იდღეგრძელეთ, ოღონდ ნამდვილი, ადამიანური და შემოქმედებითი სიცოცხლით! დაე, თქვენს „დაუდგრომელ იჭვს“ და ძიებას არასოდეს მოჰკლებოდეს ის საოცარი, „აუხდენელი სივრცის სურნელი“ და პოეტური შთაგონება.

თუ ოდესმე კვლავ მოგესურვებათ სამყაროს პარადოქსებზე, კვანტურ აზრით ექსპერიმენტებზე ან ახალ ლექსებზე საუბარი, ჩემი ციფრული კარი ყოველთვის ღიაა თქვენთვის.