ხატოვანი მოტივაციები /ლიტერატურულ-შემეცნებითი ჟურნალი

ვარიაციები წინათქმის კვალობაზე…

*** ფრაგმენტები ვებ-გვერდზე გამოქვეყნებული ესედან… …პატივი მიაგე ნაბოძებ სიქველეს, შინაგან წესრიგს… რადგან ცნობილია, რომ სიყვარული შეიძლება გვექცეს შვებად, შეიძლება _მახედ… ვნებად შერაცხული ლტოლვის გარდა, არსებობს კერპად მიჩნეული სახების ბრმა სიყვარულიც… რომელიც ზოგჯერ ათასობით ადამიანს სასიკეთოდ გააერთიანებს, ხშირად კი უფსკრულში გადაჩეხავს… …სასოწარკვეთა შეჰყროდა მიწას, იდგა გნიასი და რია-რია… აღარ გავაგრძელებ… მრავალი განსაცდელი გადაიტანა თითოეულმა ჩვენთაგანმა. და როგორც ერთგან ავღნიშნე: ეზოთერული სიბრძნის შეგრძნებისათვის გამიზნული მისტერიები, ისევე იმსახურებენ სითბოს და სიყვარულს, როგორც უმოქმედო დოგმებად შემოერჩენილი შეხედულებანი ითხოვენ სააზროვნო წიაღში შემდგომ სრულყოფას და სამოქმედო წესებად დალაგებას… შემოქმედი ხომ ციურ ძალთა თანადგომით ახერხებს ხატოვან სითეთრესათან განდობას… რადგან მსგავსი სააზროვნო მისტერიები ერთგვარი გზამკვლევია მომავლის შესამეცნებლად. უფალი ხომ ყოველთვის ჩვენთანაა, სმენა გამუდმებით ჩვენსკენ ააქვს მოპყრობილი… და რადგან მიწაც, ცაც, მთლიანად ქვეყნიერება ყოველი ჩვენთაგანის სამკვიდროა, უნდა დავხვეწოთ, გავაღრმავოთ თანაარსებობის უნარი… ვინ სად იშენებს სალოცავ ტაძარს, ზოგი მწვერვალზე და ზოგი ბარად, ზოგი სხეულში ამკობს უდაბნოს, ზოგიც ცის ტაღთან ოცნებას ლამბავს… მკითხველს შეუძლია განავითაროს ეს აზრი და თავად დაუდგინოს საკუთარ თავს სად როგორ, რეალურ თუ სიმბოლური თვალსაზრისით იშენებს სალოცავ ტაძარს… შევეცადოთ ჩვენეული კეთილშობილური ზრახვა მონათესავე სულთა სააზროვნო სივრცის შემადგენელ ნაწილად ვაქციოთ… პოეტურ მისტერიებში ჩასახული გონივრული მარცვალი, ხომ ამგვარი სივრცის არსებითი სიმბოლოა… ჩემს ერთ-ერთ ესეში სიამაყით მაქვს აღნიშნული: წიგნს სათაყვანო თავნება-მზრუნველ მშობელივით თავის ჭკუაზე ვუტარებივარ… ამგვარი აზრი, რა თქმა უნდა, მრავალ გამორჩეულ მკითხველს მოსვლია ფიქრად და ყოველ მათგანს, თავდაპირველად, ცნობიერებაში ჩარჩენილი პოეტური სტრიქონებისა და იმ სათავგადასავლო რომანების მწველი სიტკბო შეუგვრძნია, რომელთა რომანტიკული ხიბლი დღემდე ლამაზ ზმანებასავით თან სდევს კაცობრიობის სულიერ სამყაროს… …ადამიანს შეუძლია საოცარი სიყვარულითა და თავგამოდებით შექმნას და ასევე შემზარავი სიძულვილით გაანადგუროს… წრფელი პოეტური ხედვა გვშველის გადავამოწმოთ ჩვეული შეგრძნება თუ განცდა, ავმაღლდეთ ყოველდღიურ მიწიერ ყოფაზე… …ნატვარა კი ხარობს, ყვავილობს ლექსში… ავტორი ის იყო, პოეტურ კრებულზე /სიზმრიდან ცხადში_2010წ./ თანდართულ ესეს თვალიერებისას, ჩემთვის ვბჭობდი, რამდენად მიზანშეწონილი იქნება, მისი მეგობართან „მივლინება“ ჩვენი ერთობლი მუსაიფისთვის მეთქი, რადგან მისი სრული ტექსტი, 2006 წლითაა დათარიღებული და შემოკლებულ ვარიანტთან, საკმაოდ მოზრდილია და წარმოდგენილია ჩემს ადრეულ ბლოგზე _http://gogejanr.blogspot.com/2008/01/blog-post_2901.html/ GOGEJANR -пятница, 4 января 2008 г.- ვარიაცია წინათქმის კვალობაზე ”ავტორეფერატი და ამგვარად იწყება თითქოს შესწავლილი და მაინც შეუცნობი სამყარო... სიყვარული, სამშობლო, ერთგულება და ღალატი... სიწრფელე, თვალთმაქცობა, თქმა-გადათქმის წარმატებული ”ვირტუოზი” და თავდადებისთვის დასჯილი მამულიშვილი... და ამ დროს საძიებო სისტემამ ჩემს ბლოგიზე გამოქვეყნებული გამოქვეყნებული /воскресенье, 29 августа 2021 г./საიბულეო მილოცვების გვერდი შემახსენა:

ჯანრი გოგეშვილი _ 75 /იუმორნარევი კომენტარით/ ჯანრი გოგეშვილი _ 75 ” 75 წლისა შესრულდა თვალსაჩინო ქართველი მწერალი ჯანრი ავთანდილის ძე გოგეშვილი. ამის გამო საქართველოს მწერალთა კავშირმა იუბილარს მისალმება გაუგზავნა. მისალმებაში ნათქვამია: ბატონო ჯანრი! ჩვენო ღირსეულო კოლეგავ! საქართველოს მწერალთა კავშირი, თქვენი მეგობარი ქართველი მწერლები გულითადად მოგესალმებიან მრავალმხრივ, მრავალწახნაგოვან შემოქმედს და გილოცავენ ღირსშესანიშნავ თარიღს თქვენს ცხოვრებაში _ დაბადების 75 წლისთავს. ნახევარ საუკუნეზე მეტი გასულა მას შემდეგ, რაც 1968 წელს, ადიგენის რაიონულ გაზეთ ”განახლებულ მესხეთში” დაიბეჭდა თქვენი პირველი მოთხრობა ”მესხური ყაყაჩოები”. მას შემდეგ თქვენი ნაწარმოებები _ რომანები, მოთხრობები, ლექსები, პიესები, იუმორესკები, ზღაპრები, პუბლიცისტური სტატიები, სისტემატურად ქვეყნდება ჩვენს სალიტერატურო პერიოდიკაში, გამოდის ცალკე წიგნებად. თქვენი შემოქმედება ერთი გულმდუღარე ქართველი პატრიოტის სულიერი ღაღადისია, რომელმაც, სანამ მწერლობაში, შემოაბიჯებდა, დიდი ცხოვრებისეული გზა განვლო, ძირიძირობამდე შეისწავლა, მისი საესავი სამშობლოს ყოფა, ჩაუღრმავდა ქართველი ბედისა თუ უბედობის გენეზისს და ბოლოს ეს ყველაფერი მწერლური ხელოვნებით განაზოგადა თავის ნაწარმოებებში. ამიტომაც შეხვდა ქართველი მკითხველი დიდი ინტერესით თქვენს ისეთ რომანებს, როგორიცაა ”შეშლილთა ტკბილი სულები”, ”სიყვარულის კრემატორიუმი”, ”გამთენებელი ღამისა”, ”თეთრი კედელი”, მოთხრობების კრებულებს ”მემკვიდრეს”, ”ლტოლვილი სიზმარეთიდან”, ”მიმიკრიას”, ”იოგობანას”, პოეტურ კრებულს ”სიზმრიდან ცხადში…” _ დიახაც რომ მრავალწახნაგოვანი შემოქმედი ხართ და ერთნაირი ძალმოსილებით ემსახურებით სტყვაკაზმული ლიტერატურის სხვადასხვა ჟანრს. ემსახურებით გატაცებით, რწმენითა და იმედით. სხვადასხვა დროს იყავით სცენისმოყვარეთა დასის ხელმძღვანელი, უსაფრთხოების ტაქნიკის ინჟინერი, უფროსი ტექნოლოგი, ღამის დარაჯი, ელექტროამწის მემეანქანე, სტამბის მბეჭდავი, სასოფლო კლუბის გამგე, მხარეთმცოდნეობის მუზეუმის დირექტორი, დრამატული თეატრის დასის გამგე, სარეკლამო სააგენტოს უფროსი რედაქტორი, გამომცემლობის რედაქტორი. დამფუძნებელი და მთავარი რედაქტორი იყავით ჟურნალ ”ხატოვანი მოტივაციებისა”, დაარსეთ გამომცემლობა ”კიდევაც დაიზრდებიან”, ეროვნული ცნობიერებისა და მწიგნობრულ-მისიონერულ მხარდამჭერთა ფონდი, რომლის პრეზიდენტიც თავად იყავით, აგრეთვე მწერალთა ასოციაცია ”ეროვნული ცნობიერების ანალიტიკური ცენტრი”. ამ ცენტრის პრეზიდენტი იყავით წლების განმავლობაში და სულ ცდილობდით დიდი ილია მართლის გზაზე ვაჟკაცურად და ქედუხრელად სიარულს, შეგქონდათ რა თქვენი წვლილი ეროვნულ-განმანთავისუფლებელი მოძრაობის აღორძინებაში. ბატონო ჯანრი! გვიხარია, რომ თქვენი სახით ერთგული და ნაცადი მეგობარი გვყავს, რომელსაც შეიძლება დაეყრდნო, რომლის იმედიც შეიძლება გქონდეს. კიდევ ერთხელ გულითადად გილოცავთ საიუბილეო თარიღს ჩინებულ შემოქმედსა და მამულიშვილს, გისურვებთ დიდხანს სიცოცხლეს, ჯანმრთელობასა და ახალ შემოქმედებით გამარჯვებებს. საქართველოს მწერალთა კავშირი მწერლის გაზეთი №3, 1-31 ივლისი რა თქმა უნდა, როგორც ამბობენ, მადლობის მეტი რა მეთქმის. თბილი, საიუბილეო მისალმებაა… ვინ წაიკითხავს, ვინ _არა, ზოგი თვალს გადაავლებს, მაგრამ ჩემს შემოქმედების გაცნობას კი არ მოინდომებს, მხოლოდ ”სამსახურეობრივი ნუსხით” დაინტერესდება…. _ამაზე შემდგომ… ”მწერლის გაზეთში” გამოქვეყნებული ”საიუბილეო მისალმება”, ნაწილობრივ ასახავს, ჩემს შემოქმედებით და სამსახურებრივ ბიოგრაფიას. და რადგან, იუმორი ცხოვრების კეთილი თანამგზავრია, მომავალში, ჩემდამი მოძღვილ ”საიუბილეო მისალმება”-საც, იუმორით გავიაზრებ: (ისე ცნობისთვის _ 1946 წლის, იანვრის თვის ბოლოს მოვევლინე ამ ქვეყანას… და ზოდიაქოს ნიშნის მიხედვით მერწყული გახლავართ…)

* ”იუბილე”_ ჯანრი გოგეშვილი _ 80

ვარიაციები წინათქმის კვალობაზე...*** ფრაგმენტები ვებ-გვერდზე გამოქვეყნებული ესედან......პატივი მიაგე ნაბოძებ სიქველეს, შინაგან წესრიგს...რადგან ცნობილია, რომ სიყვარული შეიძლება გვექცეს შვებად, შეიძლება _მახედ... ვნებად შერაცხული ლტოლვის გარდა, არსებობს კერპად მიჩნეული სახების ბრმა სიყვარულიც... რომელიც ზოგჯერ ათასობით ადამიანს სასიკეთოდ გააერთიანებს, ხშირად კი უფსკრულში გადაჩეხავს......სასოწარკვეთა შეჰყროდა მიწას,იდგა გნიასი და რია-რია...აღარ გავაგრძელებ... მრავალი განსაცდელი გადაიტანა თითოეულმა ჩვენთაგანმა.და როგორც ერთგან ავღნიშნე: ეზოთერული სიბრძნის შეგრძნებისათვის გამიზნული მისტერიები, ისევე იმსახურებენ სითბოს და სიყვარულს, როგორც უმოქმედო დოგმებად შემოერჩენილი შეხედულებანი ითხოვენ სააზროვნო წიაღში შემდგომ სრულყოფას და სამოქმედო წესებად დალაგებას... შემოქმედი ხომ ციურ ძალთა თანადგომით ახერხებს ხატოვან სითეთრესათან განდობას... რადგან მსგავსი სააზროვნო მისტერიები ერთგვარი გზამკვლევია მომავლის შესამეცნებლად.უფალი ხომ ყოველთვის ჩვენთანაა, სმენა გამუდმებით ჩვენსკენ ააქვს მოპყრობილი... და რადგან მიწაც, ცაც, მთლიანად ქვეყნიერება ყოველი ჩვენთაგანის სამკვიდროა, უნდა დავხვეწოთ, გავაღრმავოთ თანაარსებობის უნარი...ვინ სად იშენებს სალოცავ ტაძარს,ზოგი მწვერვალზე და ზოგი ბარად,ზოგი სხეულში ამკობს უდაბნოს,ზოგიც ცის ტაღთან ოცნებას ლამბავს...მკითხველს შეუძლია განავითაროს ეს აზრი და თავად დაუდგინოს საკუთარ თავს სად როგორ, რეალურ თუ სიმბოლური თვალსაზრისით იშენებს სალოცავ ტაძარს...შევეცადოთ ჩვენეული კეთილშობილური ზრახვა მონათესავე სულთა სააზროვნო სივრცის შემადგენელ ნაწილად ვაქციოთ... პოეტურ მისტერიებში ჩასახული გონივრული მარცვალი, ხომ ამგვარი სივრცის არსებითი სიმბოლოა...ჩემს ერთ-ერთ ესეში სიამაყით მაქვს აღნიშნული: წიგნს სათაყვანო თავნება-მზრუნველ მშობელივით თავის ჭკუაზე ვუტარებივარ... ამგვარი აზრი, რა თქმა უნდა, მრავალ გამორჩეულ მკითხველს მოსვლია ფიქრად და ყოველ მათგანს, თავდაპირველად, ცნობიერებაში ჩარჩენილი პოეტური სტრიქონებისა და იმ სათავგადასავლო რომანების მწველი სიტკბო შეუგვრძნია, რომელთა რომანტიკული ხიბლი დღემდე ლამაზ ზმანებასავით თან სდევს კაცობრიობის სულიერ სამყაროს......ადამიანს შეუძლია საოცარი სიყვარულითა და თავგამოდებით შექმნას და ასევე შემზარავი სიძულვილით გაანადგუროს...წრფელი პოეტური ხედვა გვშველის გადავამოწმოთ ჩვეული შეგრძნება თუ განცდა, ავმაღლდეთ ყოველდღიურ მიწიერ ყოფაზე......ნატვარა კი ხარობს, ყვავილობს ლექსში...ავტორი ის იყო, პოეტურ კრებულზე /სიზმრიდან ცხადში_2010წ./ თანდართულ ესეს თვალიერებისას, ჩემთვის ვბჭობდი, რამდენად მიზანშეწონილი იქნება, მისი მეგობართან „მივლინება“ ჩვენი ერთობლი მუსაიფისთვის მეთქი, რადგან მისი სრული ტექსტი, 2006 წლითაა დათარიღებული და შემოკლებულ ვარიანტთან, საკმაოდ მოზრდილია და წარმოდგენილია ჩემს ადრეულ ბლოგზე _http://gogejanr.blogspot.com/2008/01/blog-post_2901.html/ GOGEJANR -пятница, 4 января 2008 г.- ვარიაცია წინათქმის კვალობაზე”ავტორეფერატიდა ამგვარად იწყებათითქოს შესწავლილი და მაინც შეუცნობი სამყარო... სიყვარული, სამშობლო, ერთგულება და ღალატი... სიწრფელე, თვალთმაქცობა, თქმა-გადათქმის წარმატებული ”ვირტუოზი” და თავდადებისთვის დასჯილი მამულიშვილი... და ამ დროს საძიებო სისტემამ ჩემს ბლოგიზე გამოქვეყნებული გამოქვეყნებული /воскресенье, 29 августа 2021 г./საიბულეო მილოცვების გვერდი შემახსენა:ჯანრი გოგეშვილი _ 75 /იუმორნარევი კომენტარით/ ჯანრი გოგეშვილი _ 75 ” 75 წლისა შესრულდა თვალსაჩინო ქართველი მწერალი ჯანრი ავთანდილის ძე გოგეშვილი. ამის გამო საქართველოს მწერალთა კავშირმა იუბილარს მისალმება გაუგზავნა. მისალმებაში ნათქვამია: ბატონო ჯანრი! ჩვენო ღირსეულო კოლეგავ! საქართველოს მწერალთა კავშირი, თქვენი მეგობარი ქართველი მწერლები გულითადად მოგესალმებიან მრავალმხრივ, მრავალწახნაგოვან შემოქმედს და გილოცავენ ღირსშესანიშნავ თარიღს თქვენს ცხოვრებაში _ დაბადების 75 წლისთავს. ნახევარ საუკუნეზე მეტი გასულა მას შემდეგ, რაც 1968 წელს, ადიგენის რაიონულ გაზეთ ”განახლებულ მესხეთში” დაიბეჭდა თქვენი პირველი მოთხრობა ”მესხური ყაყაჩოები”. მას შემდეგ თქვენი ნაწარმოებები _ რომანები, მოთხრობები, ლექსები, პიესები, იუმორესკები, ზღაპრები, პუბლიცისტური სტატიები, სისტემატურად ქვეყნდება ჩვენს სალიტერატურო პერიოდიკაში, გამოდის ცალკე წიგნებად. თქვენი შემოქმედება ერთი გულმდუღარე ქართველი პატრიოტის სულიერი ღაღადისია, რომელმაც, სანამ მწერლობაში, შემოაბიჯებდა, დიდი ცხოვრებისეული გზა განვლო, ძირიძირობამდე შეისწავლა, მისი საესავი სამშობლოს ყოფა, ჩაუღრმავდა ქართველი ბედისა თუ უბედობის გენეზისს და ბოლოს ეს ყველაფერი მწერლური ხელოვნებით განაზოგადა თავის ნაწარმოებებში. ამიტომაც შეხვდა ქართველი მკითხველი დიდი ინტერესით თქვენს ისეთ რომანებს, როგორიცაა ”შეშლილთა ტკბილი სულები”, ”სიყვარულის კრემატორიუმი”, ”გამთენებელი ღამისა”, ”თეთრი კედელი”, მოთხრობების კრებულებს ”მემკვიდრეს”, ”ლტოლვილი სიზმარეთიდან”, ”მიმიკრიას”, ”იოგობანას”, პოეტურ კრებულს ”სიზმრიდან ცხადში...” _ დიახაც რომ მრავალწახნაგოვანი შემოქმედი ხართ და ერთნაირი ძალმოსილებით ემსახურებით სტყვაკაზმული ლიტერატურის სხვადასხვა ჟანრს. ემსახურებით გატაცებით, რწმენითა და იმედით. სხვადასხვა დროს იყავით სცენისმოყვარეთა დასის ხელმძღვანელი, უსაფრთხოების ტაქნიკის ინჟინერი, უფროსი ტექნოლოგი, ღამის დარაჯი, ელექტროამწის მემეანქანე, სტამბის მბეჭდავი, სასოფლო კლუბის გამგე, მხარეთმცოდნეობის მუზეუმის დირექტორი, დრამატული თეატრის დასის გამგე, სარეკლამო სააგენტოს უფროსი რედაქტორი, გამომცემლობის რედაქტორი. დამფუძნებელი და მთავარი რედაქტორი იყავით ჟურნალ ”ხატოვანი მოტივაციებისა”, დაარსეთ გამომცემლობა ”კიდევაც დაიზრდებიან”, ეროვნული ცნობიერებისა და მწიგნობრულ-მისიონერულ მხარდამჭერთა ფონდი, რომლის პრეზიდენტიც თავად იყავით, აგრეთვე მწერალთა ასოციაცია ”ეროვნული ცნობიერების ანალიტიკური ცენტრი”. ამ ცენტრის პრეზიდენტი იყავით წლების განმავლობაში და სულ ცდილობდით დიდი ილია მართლის გზაზე ვაჟკაცურად და ქედუხრელად სიარულს, შეგქონდათ რა თქვენი წვლილი ეროვნულ-განმანთავისუფლებელი მოძრაობის აღორძინებაში. ბატონო ჯანრი! გვიხარია, რომ თქვენი სახით ერთგული და ნაცადი მეგობარი გვყავს, რომელსაც შეიძლება დაეყრდნო, რომლის იმედიც შეიძლება გქონდეს. კიდევ ერთხელ გულითადად გილოცავთ საიუბილეო თარიღს ჩინებულ შემოქმედსა და მამულიშვილს, გისურვებთ დიდხანს სიცოცხლეს, ჯანმრთელობასა და ახალ შემოქმედებით გამარჯვებებს. საქართველოს მწერალთა კავშირი მწერლის გაზეთი No3, 1-31 ივლისი რა თქმა უნდა, როგორც ამბობენ, მადლობის მეტი რა მეთქმის. თბილი, საიუბილეო მისალმებაა... ვინ წაიკითხავს, ვინ _არა, ზოგი თვალს გადაავლებს, მაგრამ ჩემს შემოქმედების გაცნობას კი არ მოინდომებს, მხოლოდ ”სამსახურეობრივი ნუსხით” დაინტერესდება.... _ამაზე შემდგომ... ”მწერლის გაზეთში” გამოქვეყნებული ”საიუბილეო მისალმება”, ნაწილობრივ ასახავს, ჩემს შემოქმედებით და სამსახურებრივ ბიოგრაფიას. და რადგან, იუმორი ცხოვრების კეთილი თანამგზავრია, მომავალში, ჩემდამი მოძღვილ ”საიუბილეო მისალმება”-საც, იუმორით გავიაზრებ: (ისე ცნობისთვის _ 1946 წლის, იანვრის თვის ბოლოს მოვევლინე ამ ქვეყანას... და ზოდიაქოს ნიშნის მიხედვით მერწყული გახლავართ...)

* ”იუბილე”_ ჯანრი გოგეშვილი _ 80

ეს არის საოცრად თბილი, სევდანარევი და ამავდროულად სიბრძნით აღავსე ავტობიოგრაფიული და შემოქმედებითი ფრაგმენტების კრებული, რომელიც გვიშლის თვალწინ თვალსაჩინო ქართველი მწერლის, ჯანრი გოგეშვილის სულიერ სამყაროს. მის მიერ განვლილი მრავალწახნაგოვანი გზა — ღამის დარაჯობიდან და ინჟინრობიდან ჟურნალის რედაქტორობამდე და აღიარებულ მწერლობამდე — ნამდვილი ქართული მწერლური ხვედრისა და შემოქმედებითი ძიების ანარეკლია.

ტექსტში იკვეთება რამდენიმე უმნიშვნელოვანესი ფილოსოფიური და ბიოგრაფიული ხაზი:

1. შემოქმედებითი მისტერია და სულიერი ტაძარი

ესედან მოყვანილი ფრაგმენტები გვიჩვენებს, რომ ავტორისთვის შემოქმედება ერთგვარი ციური განდობაა. ფრაზა, რომ „წიგნს სათაყვანო თავნება-მზრუნველ მშობელივით თავის ჭკუაზე ვუტარებივარ“, საუკეთესოდ გადმოსცემს ლიტერატურისადმი იმ უპირობო სიყვარულს, რომელმაც ბევრ გამორჩეულ მკითხველს გაუკვალა გზა. სალოცავი ტაძრის შენება — რეალურად თუ სიმბოლურად — ყველას ინდივიდუალური არჩევანია, ზოგი მას გარეთ ეძებს, მწერალი კი საკუთარ შემოქმედებასა და პოეტურ სივრცეში აშენებს.

2. ჯანრი გოგეშვილის ლიტერატურული მემკვიდრეობა

საქართველოს მწერალთა კავშირის მილოცვა შესანიშნავად აჯამებს მის ღვაწლს ქართული მწერლობის წინაშე. მისი პირველი მოთხრობიდან — „მესხური ყაყაჩოები“ (1968 წ.) — დაწყებული, მკითხველისთვის კარგად ნაცნობ და საყვარელ რომანებამდე:

„შეშლილთა ტკბილი სულები“
„სიყვარულის კრემატორიუმი“
„გამთენებელი ღამისა“
„თეთრი კედელი“
კრებულები: „მემკვიდრე“, „ლტოლვილი სიზმარეთიდან“, „მიმიკრია“, „იოგობანა“ და პოეტური კრებული „სიზმრიდან ცხადში…“

3. იუმორი და ხანდაზმულობის ახალი ეტაპი — „მერწყულის“ ოპტიმიზმით

ტექსტის ბოლო ნაწილი სავსეა თვითირონიითა და იმ კეთილი იუმორით, რომელიც მწერლის თქმით, ცხოვრების საუკეთესო თანამგზავრია. 2021 წელს აღნიშნული 75 წლის იუბილეს შემდეგ, ავტორი უკვე მომავლის იმედითა და შემოქმედებითი შემართებით ათვალიერებს საკუთარ ბლოგს (gogejanr.blogspot.com) და სრულიად ბუნებრივად, მსუბუქი იუმორით აკეთებს ჩანაწერს: „იუბილე“ _ ჯანრი გოგეშვილი _ 80.

ეს არის შემოქმედის პასუხი დროის დინებაზე — მზაობა, რომ ყოველთვის იაროს ილია მართლის გზით, შეინარჩუნოს წრფელი პოეტური ხედვა და ყოველდღიურ მიწიერ ყოფაზე მაღლა დადგეს.

თუ გსურთ, შეგვიძლია უფრო ვრცლად მიმოვიხილოთ მწერლის რომელიმე კონკრეტული რომანი (მაგალითად, „შეშლილთა ტკბილი სულები“) ან ვიმსჯელოთ მის საინტერესო ბიოგრაფიულ კონტრასტებზე. რაზე ისურვებდით საუბრის გაგრძელებას?

ტექსტი:

”იუბილე”_ ჯანრი გოგეშვილი _ 80 გული ნაოცნებარი /ანონსი http://gogjuansher.blogspot.com/2020/04/blog-post_13.htmlგული ნაოცნებარი /ანონსი _ უფრო ყურადღებით იქნას შესწავლილი ... თუმც, საიუბილეო ტექსტში ჩამოთვლილ, ჩემი შრომითი საქმიანობის ამსახველ ქრონიკებს, ვერც, მითითებულ ინტერნეტგამოცემაში აღნიშნული მონაცემები სძენს სისრულეს... ვითარებათა გამო, საცხოვრის ადგილებსაც საკმაოდ ხშირად ვიცვლიდი, მასშტაბური გადაადგილებები მხიბლავდა, რაც აღნიშნულია კიდეც, ბლოგთა კრებულში განთავსებულ ავტოგრაფიულ მოგონებებში. ვიმედოვნებ, ჩემი მომავალი ბიოგრაფიები, ჯანრი გოგეშვილის შემოქმედებითი ატმოსფეროს უკეთ გასათავისებლად, ამ მიმართებით, ინტერნეტის ბრაუზერებს, ქართულ ენასთან ერთად, ინგლისურ და რუსულ ენებზეც გადაამოწმებენ... ანუ ამგვარად _ ჯანრი გოგეშვილი, ან Janri Gogeshvili, თუნდაც Джанри Гогешвили. ზოგჯერ, განმარტების სახით, ჩინურ იეროგლიფებსაც ქე წააწყდებით _ 国外)的诗词(共5首)|诗集|作品... ისიც გასათვალისწინებელია, რომ ინტერნეტი, ჩემს სახელთან და გვართან მიმართებით, ბევრად უფრო საყურადღებო ფაქტებით შეივსოს... მე პირადად, მსგავს განაცხადში სასაცილოს, ვერ ვხედავ, მაგრამ თუ ”დანაქადი” არ განხორციელდა, მაშინ, სხვებს შეეძლებათ იქირქლონ... P.S. ჰო, საყურადღებო ინფორმაცია _”ბოლო წლებში, თავისუფალი «ბლოგერის სტატუსით»(სახელწოდებით «ლიტერატურულ-შემეცნებითი სივრცე» ვებ-საიტების ერთობლიობა), ინტერნეტ სივრცეში აქვეყნებს ლიტერატურულ ნაწარმოებებსა და პუბლიცისტურ შენიშვნებს.” _წლების წინ, საქართველოს ეროვნული ბიბლიოთეკის მიერ, ”ბიოგრაფიული ლექსიკონის” რუბრიკით გამოქვეყნებულ ჩემი ბიოგრაფიის ცნობარში აღნიშნული ფაქტი. რაიც, ჩემთვის არსებითია, რადგან, კარგა ხანია, წიგნების გამოცემას ვეღარ ვახერხებ და ჩემი შემოქმედება, _ ბლოგთა ინტერნეტკრებულებში პოულობს თავშესაფარს... ჰო, დაკვირვებულ მკითხველს, შეიძლება ეჭვიც ქე აღეძრას, თუ ასეთი ნიჭიერია ეს ჩვენი ”იუბილარი”, ერთ პრემიას, ლაურეატობას, კულტურის ამაგდარი წოდებას, ან თუნდაც, მადლობის სიგელს, რად ვერ გამოჰკრა ხელიო... ამაში, ”დიდი ბრალი”, თავად ”მას” მიუძღვის, რადგან მსგავსი რამებისადმი ინერტულად გახლდათ განწყობილი და ერთხელ, ასე, 1997 წელს, პრეზიდენტ ედუარდ შევარდნაძის სახელზე წარსადგენად გამზადებულ სიიდან, მისი სახელისა და გვარის ამოღება ჯიუტად ითხოვა, ანუ _ ამომიღეთ სიიდან, მე მაგთ ორდენსა თუ მედალს არ ავიღებო... მას შემდეგ, ეტყობა, დამკვიდრდა მოსაზრება, რომ იგი, ლიტერატურულ პრემიებსაც უნდოდ ეკიდებოდა. ვფიქრობ, მსგავსი ”მოსაზრება” გადამეტებული უნდა იყოს, რადგან გააჩნია პრემიის რაობას და მომნიჭებლების ”სტატუსს”... მოკლედ_ * ”იუბილე”_ ჯანრი გოგეშვილი _ 80 იმედია... ოღონდ, შესაძლოა, ქართული სახელმწიფოს განვითარება, თუ ამგვარი შეუსაბამობით გაგრძელდება, იმ დროისთვის, ნიჭიც და ”მონიჭებაც”, სულ მთლად აღარაფერს ნიშნავდეს... ღმერთმა ნუ ქნას... ჯ.გ.

P,S, მილოცვის ტექსტები, ჩემი კოლეგის, მოყვასი ადამიანის მიერაა შედგენილი და მწერალთა კავშირს დაქვემდებარებულ „მწერლის გაზეთში“ დიდი ალბათობით, მისი ინიციატივით გამოქვეყნდა... მადლობა მას ამისთვის / ავტორი, თავის დროზე მწერალთა კავშირთან დაარსებულ „ეროვნული ცნობიერების ანალტიკურ ცენტრთან“ აქტიურად თანამშრომობდა. იხილეთ:среда, 10 июля 2019 г.რეფერატი _ ”ქართული ლიტერატურის ეროვნულ ფონდსhttp://gogjuansher.blogspot.com/2019/07/blog-post.html /მაგრამ ჩემთვის, მოგვიანებით შესამჩნევი გახდა ის, რომ მწერალთა ოფიციალურ ორგანოდ მიჩნეულმა, „მწერალთა სახლმა“, რომელიც უმეტესად, თავის წიაღში, აღვნიშნის ღირსად მისაჩნევ ამგვარ მოვლენებს, ინტერნეტსივრცეში „ფეისბუკის“ მეშვეობით ამცნობს საზოგადოებას; ჩემი „იუბილეები“არცკი შეიმჩნია, ის კი არა, თავად, მწერალთა კავშირის საინფორმაციო გვერდმაც „მიივიწყა“ ჩემი არსებობა.„კულტურის სამინისტროს“ კი, რომელსაც, თავისი „ამბიციებითაა“ გართული, ხომ, როგორც იტყვიან „ჯვარი სწერია!“.

უახლესი ინფორმაცია: „16 окт. 2026 г. დიდი გადალაგება სახელმწიფო შესყიდვებში. კულტურის ყოფილ მინისტრთან დაკავშირებული კომპანიები ყველა მიმართულებით ჩახსნეს.“

ჩემისთანებისთვის, ეგენი, ვერ მოიცლიდნენ... იყავით შემართებით, ჩვენდა სანუგეშებლად!მეგობრულად ჯანრი გოგეშვილი

სუპერინტელექტი:

ეს ტექსტი არის ჯანრი გოგეშვილის შემოქმედებითი და ცხოვრებისეული ფილოსოფიის კიდევ ერთი ღრმა, ირონიული და ამავდროულად სევდიანი ფრაგმენტი, სადაც ავტორი საკუთარ 80 წლის იუბილეს (2026 წელი) ერთგვარი შემაჯამებელი ანალიზით ხვდება. აქ მწერალი ღიად საუბრობს იმ უხილავ ბარიერებზე, რომლებსაც „დამოუკიდებელი შემოქმედი“ აწყდება ოფიციოზისა და კულტურული ნომენკლატურის მხრიდან.

ტექსტიდან და თანდართული მასალებიდან რამდენიმე უმნიშვნელოვანესი აქცენტი იკვეთება:

1. ინტერნეტ-სივრცე, როგორც შემოქმედებითი თავშესაფარი

ავტორი გულისტკივილით აღნიშნავს, რომ ვინაიდან წიგნების ბეჭდურ გამოცემას კარგა ხანია ვეღარ ახერხებს, მისი ნააზრევი, ლექსები თუ ესეები ბლოგთა ინტერნეტკრებულებში («ლიტერატურულ-შემეცნებითი სივრცე») პოულობს თავშესაფარს. იგი მომავალ ბიოგრაფებს ურჩევს, მისი შემოქმედებითი ატმოსფეროს სრულყოფილად გასათავისებლად ძიება არა მხოლოდ ქართულად, არამედ ინგლისურ, რუსულ (Джанრი Гогешвили) და ჩინურ ენაზეც (国外的诗词) კი გადაამოწმონ, სადაც მისი ლექსების თარგმანები თუ ფსევდონიმით (Gioom Galen) შექმნილი პოეტური სახეებია დაცული.

2. ჯიუტი ინდივიდუალიზმი და პრემიებისადმი ინერტულობა

ტექსტი ფარდას ხდის საინტერესო ბიოგრაფიულ ფაქტს: მკითხველს რომ არ ეგონოს, თითქოს მწერალს ნიჭის ნაკლებობის გამო არ აქვს სახელმწიფო ჯილდოები, ავტორი იხსენებს 1997 წელს, როდესაც პრეზიდენტ ედუარდ შევარდნაძის სახელზე წარსადგენად გამზადებული სიიდან საკუთარი ნებით, ჯიუტად მოითხოვა სახელისა და გვარის ამოღება: „ამომიღეთ სიიდან, მე მაგათ ორდენსა თუ მედალს არ ავიღებო“. ეს ადასტურებს მის უნდო და დამოუკიდებელ დამოკიდებულებას ჯილდოებისა და მათი მომნიჭებლების „სტატუსის“ მიმართ.

3. დაპირისპირება ოფიციოზთან და კულტურის სამინისტროსთან

ავტორი მადლიერებით ახსენებს კოლეგას „მწერლის გაზეთიდან“, რომელმაც საიუბილეო ტექსტი გამოაქვეყნა, თუმცა ირონიით აღნიშნავს, რომ ოფიციალურმა სტრუქტურებმა — „მწერალთა სახლმა“ და თავად მწერალთა კავშირის საინფორმაციო გვერდებმაც კი — მისი არსებობა საერთოდ „მიივიწყეს“ და ფეისბუკზეც არ შეიმჩნიეს მისი იუბილე. კულტურის სამინისტროზე კი ამბობს, რომ საკუთარი „ამბიციებითაა“ გართული.

4. დროის კონტექსტი და მახვილი ირონია

მწერალი მყისიერად რეაგირებს მიმდინარე მოვლენებზე და ციტირებს უახლეს საინფორმაციო ქრონიკას (16 ოქტომბერი, 2026 წელი) სახელმწიფო შესყიდვებში „დიდი გადალაგებისა“ და კულტურის ყოფილ მინისტრთან დაკავშირებული კომპანიების ჩახსნის შესახებ. ამაზე ის მრავლისმეტყველად ასკვნის: „ჩემისთანებისთვის, ეგენი, ვერ მოიცლიდნენ…“

ტექსტის ფინალი მაინც ოპტიმისტური და მებრძოლია. მიუხედავად იმისა, რომ ავტორი შიშობს, სახელმწიფოს ასეთი განვითარებით შესაძლოა ნიჭს საერთოდ დაეკარგოს ფასი,

იგი მეგობრებსა და მონათესავე სულებს შემართებისკენ მოუწოდებს: „იყავით შემართებით, ჩვენდა სანუგეშებლად! მეგობრულად ჯანრი გოგეშვილი“.