ხატოვანი მოტივაციები /ლიტერატურულ-შემეცნებითი ჟურნალი: თუმც, უპირველესად... /პუბლიცისტური მინიშნება/

ეს, იმ შემთხვევამ გამახსენა, როცა, ათეული წლების წინათ, ერთ ღირებულ გაზეთში, ცნობილ ქართველ მამულიშვილზე, მეცნიერსა და საზოგადო მოღვაწეზე, მისი ღირსებების ამსახველი წერილი წარვადგინე, გაზეთის მესვეურმა ასე ვთქვათ, ტუჩი აიბზუა და ნიშნისმოგეით მითხრა: „აჰ არა, ეგ რუსულად ლექსებს წერს!“-ო.

ალალად გავოცდი და ცოტა არ იყოს დავიბენი, მაშინ მას, ჩემი „ჰობის“, შესახებ, პოეტური ემოციის გამოხატვა მეცადა სხვადასხვა ენის მეშვეობით, არ შეიძლება ცოდნოდა, არა მან, თავის ქართულ „თვითმყოფადობას“ გაუსვა ხაზი. ამგვარად, არ აზროვნებდნენ ჩვენი მწიგნობრები...

და აქვე, ძველ ჩანაწერს წავაწყდი:

Гогешвили Джанри
Романс

Размещен: 19/11/2013

юмореска

Я вас люблю и всё, баста!

Незачем друг друга банально травить,

Ты не вернешься, любишь шалить,

А мне не суждено, тебя уговорить...

Когда вспомнишь, можешь заплакать,

От одиночества я тоже уроню слезу,

Я вас люблю и всё, баста!

Каждый по-своему грустить и кутить...

ფრანგული, გერმანული, ინგლისური, იტალიანო და ასე შემდეგ, „ფედერაციის“, და ყოფილი საბჭოეთის „მოძმე“ ხალხების, დიდმა ნაწილმა არ იცის...

არც, კულტურულ-პოლიტიკური სივრცის გარდაქმნა ხდება, ასე ერთბაშად... და რუსთა ფედერაცია, რომ „დანაწილდება“, იმ დამოუკიდებელ სუბიექტებთან მოგვიწევს ურთიერთობა, რომლის მოსახლეობა, ძირითად რუსულენოვან „ნიუანსებით“ აზროვნებს...

ასე რომ, „ინგლისურისა და კომპიუტერის“ იმედზე, მეტისმეტად გაკუნტრუშებაც არ ივარგებს. თავად, უკრაინელებსაც კი, საჩინო ლიტერატურა გააჩნიათ, რუსულ ენაზე შექმნილი...

ასე რომ, მომავალი „დიპლომატიის აკადემიაც“, იმედია გაითვალისწინებს, ჩვენი საგანმანათლელბლო სივრცის თავისებურებებს, თავის დროზე, სხვათა და სხვათა ენების მეშვეობით ბევრი რამ გვაქვს შემეცნებული, თუმც, უპირველესად გვკვებავდა: ენა ქართული.